31 Mayıs 2008 Cumartesi

...İNSANLARI ANLAMAK...



İnsanları anlamak zor zanaat doğrusu..eskiden insanları anlayabileceğime kendimi inandırmıştım şimdi ise bu inancımı yitirmiş durumdayım..buna inandığım zamanlarda işe insanları sınıflandırma ile başlamıştım..kibirli insan… duygusal insan… çıkarcı insan… doğrucu insan… sinirli insan… her şeye ‘’ben’’ diyen insan…kendini dünyanın merkezi zanneden insan…v.s v.s…sonra baktım ki bunlar say say bitmiyor yani bu işte de başarılı olamadım…sonra karşıma çıkan insanları değerlendirmeye başladım bir de benim bu tip insanlar karşısındaki tutumlarımı…yani sadece insanları değil benimde bu tip insanlar karşısındaki durumum davranışlarımda önemliydi benim için..ama ne yazık ki karşıma çıkan insanlar çok çeşitliliğini yitirmeye başladı daha sonra… üç çeşide indirgediler kendilerini…1_çıkarcı insanlar…2_her şeye ‘’BEN’’ diyen insanlar..3_kendini dünyanın merkezi zanneden insanlar…
Dedim ya benim tutumlarımda çok önemliydi…tutumum sabitti silip atmak biraz yara almak biraz inancını yitirmek ve daha sonrada silip atmak…öyle insanlar var ki şu dünyada basit çıkarları için yanındayken karşında olabiliyorlar…ve daha sonra da bu davranışları kendilerine konduramayıp sana ağır sıfatlar yakıştırıyorlar…ve en ağırı da karşında bulunan birinin gözünün içine baka baka yalan söylemesidir…bu en ağırıdır…
Kendini dünyanın merkezi zanneden insanlar ayrı bir vaka…her şey onların etrafında döner her şeyi bildiklerini zannederler..ve o olmazsa dünya var olmaktan çıkar sanırlar…hani bir tabir vardır.. küçük dağları ben yarattım… aynen öyle bir havadadırlar…bu insanlarla anlaşmak çok güçtür..her şeyi bilmek isterler…her şeyde olmak…
Ama küçük bir toplulukta olsa hala iyi insanların olduğuna inanıyorum zaman zaman…ya da inanmak istiyorum…etrafımdakilere baktığımda bir elin beş parmağı kadar bile etmeseler de…
Hayat zor diye söylenip durur insanlar halbuki hayat zorlaştıran biz insanlar değil miyiz?..ne yani hayat bir canavar ve bizi yok etmek için mi var oldu?.. elbette ki hayır…hayatı zor yapan her zaman insanlar ve onların yarattığı sorunlar olmuştur…hayattan nefret ettiğiniz anları düşünün acı çektiğiniz, yara aldığınız, bu ne biçim dünya dediğiniz…bunlarda tek başına hayat ve hayatın var olması mıydı belli başlı neden..?hayırr..! etrafınızdakiler size bu cümleleri kurduranlardı değil mi..? O zaman ne diye hayatı suçlayıp duruyoruz?..ne diye hayattan yakınıp duruyoruz..? Zor olan hayat değil insanlar ve etrafımızdakiler…insanların amaç ve çıkarları için yaptıkları…

2 yorum:

H.E. 31 Mayıs 2008 06:41  

Aaaa hala yazı yazabiliyorsunuz. Ben bir ara ilham bey ile sonsuza dek kavgalı olduğunuzu düşünmeye başlamıştım. Tembelliği üzerinizden attınızda da iki satır yazdınız nihayet.
Bari yazı hakkındada iki satır birşeyler yazayım da blog yazarımız motive olsun:))

Efendim mükemmel yazı olmuş, harika, muhteşem (neyse canım yazmaya devam etsin diye bu kadarda abartılmaz ki şimdi sürekli yazayım diye kötü kötü yazılar yazar, hiç çekilmez doğrusu)

''...ve en ağırı da karşında bulunan birinin gözünün içine baka baka yalan söylemesidir…bu en ağırıdır… ...'' Bu gerçekten dediğin gibi çok ağırdır. Birde şöyle birşey var; Bir durumu yada olayı başka birisine aktarırken eksik yada taraflı yansıtmak. Gerçekten bu da çok ağırdır.

zamansız 31 Mayıs 2008 10:11  

açıkçası kavgalı olmadığım nadir kişilerden biridir ilham bey:))...ağır olan çok şey var bu hayatta...bunlar ağırda ağır olmasına karşındakilerin bu hataları yaparken bu ağırlıkları üstüne yüklerken hiç umrunda olmayışı küçük ve basit çıkarlar peşinde olması ve aslında kendilerine yakışan tanımlamaları sana söyleyip birde arkanda propanga yapmaları üstüne milyonlarca yalan bir de üstüne karşımda durup yanında taraf olanlarında gözümün içine baka baka ve benim bildiğimi bilerek yalan söylenmesi çok ağır ve yenilir yutulur değildir hiçbir zaman..

Loading...
Loading...
Loading...
Blog Widget by LinkWithin

    © Blogger template by Emporium Digital 2008

YUKARI ÇIK